Page tree
Skip to end of metadata
Go to start of metadata

Większość dystrybucji linuksowych skonfigurowana jest w ten sposób, aby domyślnie pobierać ustawienia karty sieciowej z serwera DHCP. 

Ethernetowe karty sieciowe w systemie Linux oznaczone są najczęściej jako ethX, gdzie X to kolejny numer karty sieciowej rozpoczynając od zera (pierwsza karta - eth0, druga - eth1 itd.). Nie jest to jednak reguła. Od pewnego czasu dystrybucje powoli zaczynają wdrażać inny standard w oparciu o systemd, gdzie nazwa karty sieciowej widoczna jest jako enpXsYY i (w skrócie) odzwierciedla jej położenie fizyczne na płycie głównej komputera/serwera. Dzięki temu nie ma poważnego (jak dotychczas) problemu, gdy po uszkodzeniu karty lub wymiany jednej z kart interfejsy zmieniały swoje nazwy (eth0 zamieniona z eth1) powodując zamieszanie w konfiguracji sieciowej.

Aby wyświetlić listę interfejsów sieciowych i ich nazwy można użyć:

ifconfig -a

Powyższa komenda wyświetli wszystkie interfejsy sieciowe (all), również te z nieprzypisanymi adresami IP.

Aby statycznie przypisać adres IP karcie sieciowej można posłużyć się poniższym przykładem - przypisanie adresu 10.8.12.8 z maską 255.255.0.0 (/16) do interfejsu eth1

ifconfig eth1 10.8.12.8 netmask 255.255.0.0 broadcast 10.8.255.255

Pola netmask i broadcast są opcjonalne. Są wymagane, jeśli adres używa nieklasowej maski (jak powyżej - adres klasy A, maska klasy B). Konfiguracja interfejsu z pomocą narzędzia ifconfig nie jest permanentna - działa do pierwszego restartu systemu lub do restartu skryptu konfigurującego interfejsy sieciowe. Aby ustawić na stałe adres IP należy wykonać operacje określone dla danej dystrybucji (np. Debian8, Centos6, Centos7).


Niektóre najnowsze dystrybucje domyślnie nie mają już zainstalowanego narzędzia ifconfig. Ich głównym narzędziem do statycznej konfiguracji interfejsów jest ip.

  • No labels
Write a comment…